سریال تاریخی «پای‌بست» در مرحله نگارش/ افشای رازی عاشقانه

[ad_1]

به گزارش خبرنگار رادیو و تلویزیون خبرگزاری فارس، نگارش سریال «پای بست» از آذر ماه توسط سعید فرهادی آغاز شده است و همچنان نیز ادامه دارد.

هنوز معلوم نیست که این سریال چه تاریخی مقابل دوربین خواهد رفت چراکه تهیه کننده آن مشغول تولید «آنام» سریالی است که به کارگردانی جواد افشار در دست تولید قرار دارد.

بعد از تولید «آنام» که این روزها در تهران مقابل دوربین رفته است، تهیه کننده وارد مرحله پیش تولید، انتخاب کارگردان و بازیگران خواهد شد.

به گزارش فارس، سریال 13 قسمتی «پای بست» به نویسندگی سعید فرهادی و خانم محلوجی ملودرامی خانوادگی با درونمایه‌ای عاشقانه است که رازی را از گذشته فاش می‌کند و داستان را دچار چالش می‌کند. همچنین به مسائل اجتماعی و دغدغه‌های امروزی در زمینه خرید و فروش مسکن و مشکلاتی که از آن ناشی می‌شود نیز می‌پردازد.

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

آقاحبیب و حاشیه میانه خوبی با هم نداشتند/ هنوز رفتن را باور نداریم/ علی معلم کمرنگ شده، دوباره بگیر!

[ad_1]

خبرگزاری فارس ـ گروه سینما و تئاتر: هر آمدنی رفتنی دارد و هر رفتنی آدابی. یادش بخیر زمانی رعایت اصول در کنار سنت‌ها برای برخی به معنای رعایت اخلاق و داشتن مرام و معرفت بود. در جایی که مرام و معرفت باشد حتما نفس‌های گرم مردانه هم بود و در جایی که نفس‌های گرم مردانه باشد حتما ایثار و گذشت هم هست و خوب که نگاه می‌کنی می‌توانی در قامت یک مرد انسان‌هایی را ببینی که اخلاق را رعایت کردند حالا این انسان‌ها می‌توانند در کالبد یک زن باشند یا یک مرد، دیگر فرقی ندارد.

شهدا مردانی از این جنس بودند که اخلاق را رعایت می کردند. برخی می‌گویند اینها مردان جنگند و مردان خدا، اما من می‌گویم اینها مردان خدایند نه جنگ، آنها که سَرِ جنگ نداشتند اما تا دلت بخواهد جان برای دفاع داشتند، تا دلت بخواهد چشمی برای خوب دیدن،  گوشی برای درست شنیدن و قلبی برای عاشق شدن و ماندن داشتند و اینگونه بود که مردان خدا «اخلاق را رعایت می‌کردند». 

هم‌نشینی و هم‌کلامی با آنها تو را هم مرد می‌کرد، مثلا گذشتت بیشتر می‌شد، بیشتر عاشق می‌شدی، دلبستگی‌ات به دنیا و مادیات کمتر می‌شد یا اینکه مرام و معرفت معنای دیگری برایت پیدا می‌کرد، چشمانت کمی بیشتر برق می‌زند، خلاصه آرام‌تر می‌شدی، خیلی آرام.

پریدن با ستاره‌هایی مانند شهدا که سر زانوانشان پاره و خاکی است و چشم‌های رنگی ندارند تاوان دارد. تاوان‌اش هم این است که دیگر دلت رفتن می‌خواهد نه ماندن. دیگر دلت دنیا و آدمهایش را نمی‌خواهد و فقط «خدا برای تو کافیست».

حبیب‌الله کاسه‌ساز یا آقاحبیب سینماگر یا همان «حبیبِ سینما» جزء همان کسانی بود که با خیلی‌ها پیش از شهادت نشست و برخاست داشته، عملیات‌های زیادی را برای دفاع به چشم دیده، پر کشیدن‌ و پرپر شدن نفس‌های مردانه زیادی را به خاطر سپرده بود.

قسمتش بود که نرود و بماند و در سینما از دفاع مقدس حرف بزند، از اخراجی‌ها بگوید و آداب احترام را نسبت به امثال اخراجی‌ها در سینما به جای آورد. این روزهای آخر سرطان را که در آغوش گرفته بود وقتی حالش را می‌پرسیدند می‌گفت «هرچه از دوست رسد نیکوست». هرچه باشد سر سفره شهدا نشسته و از آنها یاد گرفته و در سینما با آنها حشر و نشر داشته غیر از این نمی‌توان انتظار داشت. 

شاید باورش سخت باشد اما آقا حبیب سینما یا همان حبیب سینماگر که او را پدر سینمای دفاع مقدس هم می‌دانستند یا دست کم می‌توان مدال افتخار فعالیت جدی و دلسوزانه را در این عرصه به او اهداء کرد، برای همیشه با سینما، با دوربین ها و عکاسان با خانواده‌اش با اخراجی‌ها با همه ما خداحافظی کرد. حالا نوبت ماست برای «رعایت آداب خداحافظی».

«خانه سینمای شماره 2» برای ما کمی ترسناک شده است جایی برای خداحافظی ابدی و همیشگی که دیگر سلامی در کار نیست، هر بار که به آنجا می‌روم با خودم می‌گویم دفعه بعد برای خداحافظی ابدی با چه کسی به اینجا خواهم آمد!؟

دیروز نوبت خداحافظی با آقا حبیب بود. خوبی هنر و هنرمند جماعت این است که یادگاری زیاد دارد خودشان هم که نباشند بچه‌های‌شان هستند که حرفشان را بزند. آقا حبیب هم بچه‌های زیادی دارد همین اخراجی‌ها از پس خیلی‌ها بر می‌آید. شاید این‌ها معنای خداحافظی ابدی را برای ما تحمل پذیرتر کند.

 

دیروز «خانه سینما شماره 2» پذیرای چهره‌های سینمایی بود که برای خداحافظی با آقا حبیب آمده بودند. سیروس الوند، محمدمهدی حیدریان، حیدری خلیلی، علی سرتیپی، مسعود جعفری جوزانی، مسعود ده نمکی، هاشم میرزاخانی، حبیب ایل بیگی، حبیب اسماعیلی، ناصر شفق، محمد مهدی عسگرپور و … تعدادی از آنها هم چند کلامی حرف زدند فصل مشترک‌ حرف‌های‌شان در مورد حبیب سینماگر این بود که او خودی و غیر خودی نمی‌کرد. 

صدای گریه‌های نزدیکانش می‌آید، سید جواد هاشمی که وظیفه اداره برنامه را بر عهده داشت با بغض و به شختی شعری را می خواند و کلمات با تمنا از گلویش بالا می‌امدند، عکاسان عکس می‌‌گرفتند، خبرنگاران یادداشت بر می‌‌داشتند و برخی با هم اختلاط می‌کردند، حکماً در مورد اقا حبیب حرف می‌زدند، تعدادی هم با رسانه‌های تصویری مصاحبه می‌کردند. همه سعی می کردند آداب مراسم را رعایت کنند.

خواندن نماز میت آغاز می‌شود، گفتنش هم کمی وهم دارد آن هم در «خانه سینمای شماره 2» هر چند وقت یکبار همین وضعیت تکرار می‌شود، لااقل برای من در جایگاه یک خبرنگار. همه رو به قبله می‌ایستند و من روی پله در آخر صف. در چشم بر هم زدنی مراسم به پایان می‌رسد حیاط خلوت می‌شود گویا نه خانی آمده و نه خانی رفته است. دوباره همه چیز مثل قبل می‌شود از حیاط خارج می‌شوم به درهای بسته نگاه می‌کنم و در دل می‌گویم دفعه بعد برای بدرقه چه کسی این درها باز خواهد شد؟!

به همراه عکاس به بهشت زهرا می‌رویم و خود را به سرعت به قطعه هنرمندان می‌رسانیم. از خیلی‌ها عبور می‌کنیم از علی معلم، خسرو شکیبایی، مرتضی پاشایی، ثریا حکمت، مرتضی احمدی، داود رشیدی و … و من رفتنشان را باور ندارم. 

دلم مرا سر قبر علی معلم می‌نشاند تا فاتحه‌ای بخوانم دختر جوانی را می‌بینم که با ناراحتی زیاد سر مزار علی معلم نشسته و گویا فاتحه می‌خواند که به یکباره سرش را بالا می‌آورد و می‌گوید «خوب شد؟» و پسر بچه‌ای که تلفن همراهی در دست دارد  می‌گوید «آره فقط عکس علی معلم کمرنگ افتاد!» و دختر دوباره همان حس و حال را می‌گیرد و پسر بچه از نو از او عکس می‌اندازد اما این بار علی معلم در عکس پررنگ بود و دختر رضایتش جلب شده بود».

نمی‌دانم باید این حس و حالی را که شاهد بودم چگونه تعریف کنم بگویم هنرمند جایگاه بالایی دارد و مخاطبان قدرشناس یا از این روزگار مجازی در دل فریاد الامان سر دهم. 

از دوستان عبور می‌کنم و به خانه تازه آقا حبیب می‌رسم. مراسم تدفین رو به پایان است صدای داغ گریه‌ به گوشم می‌رسد و افرادی که ایستاده‌اند و سلفی می‌گیرند. چشمم به سعید سهیلی می‌افتد کارگردان رکورددار فیلم «گشت 2» گویا با آقا حبیب دوستان خوب و نزدیکی بودند، مغموم و غمگین به درختی تکیه داده بود و کم کم خودش را جمع و جور می‌کند تا بالای مزار حاضر شود معلوم است که طاقتش طاق شده و به سختی ایستاده.

 

مسعود ده‌نمکی را هم می‌بینم او با حبیب سینما فصل نویی در زندگی‌اش را در این عرصه آغاز کرد حتما حرف‌های گفتنی زیادی دارد، مدیرعامل خبرگزاری فارس هم خودش را به بهشت زهرا رسانده، حواسش به نحوه پوشش برنامه توسط ما هم هست و ما در هوای گرم به دنبال حاشیه می‌گردیم اما خبری از حاشیه نیست که نیست. نه از حاشیه و نه از حبیب سینما، این دو میانه خوبی ندارند نه حاشیه اهل آقا حبیب بود و نه آقا حبیب اهل حاشیه. همه چیز تمام می‌شود. تمام!

 

 

حاشیه که نداشت اما در همین گیر و دار بودم و مرگ رفتن فکر می‌کردم و شلوغی که دیگر خبری از آن نبود که به یکباره یک پیام در تلگرام از چند نفر دریافت می‌کنم هر کدام‌شان چند نام فرستادند و می‌گفتند اسامی این افراد در گزارشی که از تشییع صبح منتشر کردید، نیست! و من به این فکر می‌کنم چرا نام‌ها اصرار به ماندن دارند، حتی در رفتن یک نام بزرگ.

یک ساعتی می‌گذرد، حالا همه رفته بودند. مزاری که تا چند دقیقه پیش برای رساندن خودت تا نزدیکی آن باید انتظار می‌کشیدی حالا خلوت است. و ما باور نداریم که روزی اینجا نوبت ما می‌رسد و دوباره بعد از دور شدن از خاک به دروغ‌گفتن‌، غیبت‌کردن‌،  برج‌سازی‌ و … ادامه می‌دهیم. ما رفتن را باور نداریم.

حتم دارم اگر آقا حبیب بود  و از او در مورد رضایتش از مراسم می‌پرسیدم می‌گفت «هرچه از دوست رسد نیکوست».

انتهای پیام/

 

 

[ad_2]

لینک منبع

فراخوان یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‎های ورزشی منتشر شد

[ad_1]

به گزارش خبرگزاری فارس، فراخوان شرکت در یازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم های ورزشی ایران و چهارمین دوره جشنواره عکس ورزشی منتشر شد.

در ابتدای این فراخوان آمده است: جشنواره فیلم های ورزشی ایران، نماینده انحصاری فدراسیون جهانی فیلم‎های ورزشی (FICTS) است و این جشنواره به منظور رقابت بین فیلم سازان، برنامه سازان، کشف استعداد های جوان و معرقی چهرهای خلاق، همگام با سیاست های ورزش کشور، کمیته ملی المپیک و پارالمپیک و FICTS در راستای حمایت از تولید و عرضه فیلم های ورزشی برگزار خواهد شد.

فیلم های سینمایی و تلویزیونی، آثار کوتاه، مستند، پویانمایی و برنامه های تلویزیونی تولید شده در فاصله سال های 1394 تا 1396 با تکمیل فرم و ارائه اطلاعات مورد نیاز می توانند در یکی از بخش های جشنواره حضور یابند. همچنین در خصوص آثار سینمایی، محصولات تولید شده در فاصله سال های  1393 تا 1396 امکان حضور در جشنواره را خواهند داشت. مهلت ارسال آثار نیز از 25 تیرماه تا 25 شهریور سال جاری تعیین شده است.

برای مطالعه متن کامل فراخوان این جشنواره و اطلاعات بیشتر می توان به سایت رسمی جشنواره به نشانی www.sport-film.com  مراجعه کرد. برگزیدگان این جشنواره به عنوان نماینده سینمای ایران به جشنواره جهانی فیلم های ورزشی در میلان ایتالیا معرفی می شوند.

نشانی دبیرخانه و راه‌های ارتباطی با جشنواره بین‌المللی فیلم های ورزشی نیز به این شرح است: تهران، ستارخان، خیابان پاتریس لومومبا، تقاطع خیابان حسین پور، پلاک 79

صندوق پستی: 13165/155     تلفن تماس:021-88248281

وب‌سایت جشنواره: www.sport-film.com    راه ارتباطی : info@sport-film.com

یازدهمین جشنواره بین المللی فیلم‌های ورزشی ایران، ۲۴ الی ۲۶ مهرماه ۱۳۹۶ به دبیری سیدمجتبی علوی، همزمان با هفته گرامیداشت تربیت بدنی و با همکاری کمیته ملی المپیک و پارالمپیک، وزارت ورزش و جوانان، وزارت کار و رفاه اجتماعی، شبکه ورزش و شهرداری تهران برگزار خواهد شد.

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

اعتیاد ما به توسعه باعث قربانی شدن طبیعت و فقرا شده است/ مدرنیته در از بین بردن بی‌عدالتی‌ها، شکست خورد

[ad_1]

آیا ممکن است جماعتی باهم مرتکب خطایی شوند؟

تصور کنید ملتی و یا جامعه ای کار خطایی را به صورت دسته جمعی انجام داده باشند؛ آیا چنین ملتی باید به خاطر خطایشان عذرخواهی کنند؟ و آیا عذرخواهی آنها بهبودی در شرایط ایجاد خواهد کرد؟

به گزارش خبرنگار آئین و اندیشه خبرگزاری فارس؛ زندگی انسانی سراسر خطا و اشتباه است. اما غالبا بر امکان خطای اشخاص تاکید می شود و در این میان برخی این موضوع را نادیده می گیرند که همان قدر که امکان خطای فردی وجود دارد، اشخاص به صورت دسته جمعی و گروهی نیز می توانند خطا کنند.

«دانیل سلمیجر»، استاد دانشگاه سیدنی است. وی در دانشگاه سیدنی دو برنامه برای فارغ التحصیلان با هدف یکپارچگی بیشتر بین علم و عمل در زمینه ی حقوق بشر بنیان نهاده است. تحقیقات و کارهای وی بیشتر بر سیاست ها، حمایت ها و تحقیقات در زمینه ی حقوق بشر متمرکز شده است. علاوه بر این یادداشت های او در مجلات متعددی هم چون الجزیره و …. انتشار یافته اند. سلمیجر در یادداشتی با عنوانA nation apologises for wrongdoing: is that a category mistake? به بررسی این موضوع می پردازد که آیا اشتباه گروهی هم رخ می دهد؟ سلمیجر در این مقاله کم و کیف خطای گروهی را بررسی می کند و در نهایت امپریالیسم و استعمار را ملزم به عذرخواهی از سایر ملل می داند چرا که در جریان مدرنیته بسیاری از تنوعات زیستی و فرهنگی نابود شده اند.

آنچه در ادامه می آید ترجمه این مقاله توسط ساجده مقدمی است که در خبرگزاری فارس منتشر می شود.

 

راه رفتن با خرده سنگ در کفش

ازدوران کودکی آموخته ایم که کارهای ما می تواند موجب خسارت شود. در زندگی شخصی مان، به خوبی فهمیده ایم؛ سلامت، تمامیت و کمال در روابط شخصی شکننده و آسیب پذیر است. اگر در جریان ارتباط بین افراد به کسی ضرری برسد؛ چنین رابطه ای مثل این است که فردی با خرده سنگ های در کفشش مجبور به پیاده روی باشد و دائم سکندری بخورد و به زمین بیافتد. حتی اگر بعد از آسیب دیدن رابطه، وضعیت عادی و آرامی بشود. بازهم باید کسی که به رابطه صدمه زده، مسئولیت صدمات وارده را بپذیرد و عذرخواهی کند.

 

آیا ملت‌ها بابت خطایشان باید عذرخواهی کنند؟

حال تصور کنید ملتی و یا جامعه ای کار خطایی را به صورت دسته جمعی انجام داده باشند؛ آیا چنین ملتی باید به خاطر خطایشان عذرخواهی کنند؟ و آیا عذرخواهی آنها بهبودی در شرایط ایجاد خواهد کرد؟

قدرت تغییردهنده و متحول کننده عذرخواهی، خواه فردی یا جمعی در میزان توانایی مان برای تغییر هویت و اداره مجدد زمان نهفته است. زمانی که عذرخواهی می کنیم؛ دو هویت متضاد را برای خود فرض می کنیم: اقرار می کنیم که کارخطایی را مرتکب شده ایم اما در همان زمان هویت جدیدی را ار خودمان نشان می دهیم. هویت فردی که اشتباهات گذشته اش را محکوم می کند و در آینده آنها را تکرار نخواهد کرد. در یک حرکت دوگانه مشابه دیگر، زمانی که عذرخواهی می کنیم در واقع به گذشته حرکت می کنیم؛ اما این بدان معنا نیست که آینده در زمان گذشته متوقف می شود و به جلو حرکت نمی کند.  در این صورت اگر بخواهیم آینده هم چنان کیفیتی هیجان انگیز و جدید برایمان داشته باشد و امکانات و احتمالات جدیدی را پیش روی ما بگشاید نیاز داریم که در گذشته‌مان بگردیم و اشتباهات و ویرانی های ناشی از آن را ابتدا پیدا کنیم و سپس در صدد جبران آنها بربیاییم. ما باید به خاطر نقش‌مان در تخریب و ویرانی گذشته عذرخواهی کنیم.

 

عذرخواهی زبانی کفایت نمی‌کند

کلمات به تنهایی کافی نیستند. برای موثر واقع شدن یک عذرخواهی، باید از فرد خطاکار تأسف و پشیمانی معتبر و قابل اعتمادی ببینیم. در واقع باید عمل را نیز چاشنی عذرخواهی بکند تا جبران مافات کرده باشد؛ علاوه بر این باید قول دهد که دیگر کار خطایش را تکرار نکند. به بیان دیگر، عمل گفتار در حالی که لازم و ضروری است باید با عمل دست ها و قلب و ذهن نیز همراه شود. در واقع بیان به تنهایی کفایت نمی کند. با این وجود هم چنان که موسی بن میمون در حدود 800 سال پیش به شاگردان خود یاد می داد: توبه اگر تنها از میان لب ها خارج شود و انسان خطاکار به اشتباه خود اقرار کند و راهکارهای ذهنی خود برای حل و فصل ان را بیان کند؛ می تواند کارکرد متحولانه و انقلابی در درون فرد داشته باشد.

سازمان ملل متحد ایده موسی بن میمون را اقتباس کرد و گفت: توبه دگرگون کننده چند بعدی است و معذرت خواهی را نیز دربرمی گیرد. قوانین سازمان ملل نیز درباره جبران نقض حقوق بشر با اشتباهات فاحش مانند نقض حقوق بشر توسط دولت ها بر مواردی هم چون غرامت، تضمین عدم تکرار اشتباه و عذرخواهی اصرار دارند.

برای بسیاری از منتقدان، این حرکت که جای عذرخواهی را از افراد به جماعات تغییر دهیم؛ بیانگر همان چیزی است که فلاسفه خطای گروهی می نامند. از نظر فلاسفه چنین کاری مثل این است که ویژگی و خاصیتی را به امری اختصاص دهیم در حالی که از لحاظ منطقی توانایی حمل چنین خواصی را ندارد. با وجود همه اینها، ملت ها همان مردم نیستند. حسرت و اندوه بر درونیات انسان، عمق عاطفی و  ظرفیت احساسی انسانی دلالت دارند که از نظر منتقدان به اشتباه به ملت ها نسبت داده می شود. علاوه بر این، برخی منتقدان سیاسی مخالفت  می کنند و بر این عقیده اند که سرزنش مردمی که ملت معاصر را تشکیل می دهند برای خطاهایی که گروهی مرتکب آن شده اند و بعد از آن ملتی را شکل داده اند؛ ناعادلانه است.

این استدلالات، ماهیت خطاها با مقیاس بزرگ و ماهیت هویت ملی را نادیده می گیرد. زمانی که جوامع در زمینه مسائلی هم چون نژادپرستی، خشونت علیه زنان و یا خشونت های مذهبی با یکدیگر تبانی می کنند؛ در واقع یک زیرساخت اجتماعی اجتناب ناپذیری وجود دارد که به عاملان فردی اجازه و تایید ضمنی می دهد. هر چند که شاید تعدادی از افراد مستقیما در انجام کاری خطا دست داشته باشند؛ اماکارخطا تایید و تصویب ماهیت خود را به جامعه القا می کند. اعمال کوچک دنیوی با سهل انگاری و توجیه، شرایطی را ایجاد می کنند که خشونت علیه مردمان به شکلی ماهرانه مجاز و مورد تایید شمرده می شود و مردم افرادی بی ارزش و فاقد شخصیت قلمداد می شوند که خشونت علیه آنان مجاز است.

 

نمی توان غرور ملی را به ارث برد اما شرم ملی را نه!

در خصوص این ایراد که ما نمی توانیم افراد را به خاطر اشتباهات اجداد آنها سرزنش کنیم؛ چنین استدلالی سوء تفاهمی را در ماهیت ملی یا هویت یک ملت افشا می کند. همراه با امتیازاتی که ما از پیشینیان مان به ارث می بریم؛ تعهدات مدنی نیز به ما می رسند. در واقع ادعاهای غرور ملی از شرم ملی امتناع نمی کند به این معنا که در واقعیت ادعاهای ما در زمینه ی غرور ملی مانع از آن نمی شود که برخی کارهای شرم آورمان در طول تاریخ را رد کنیم. در ضمن چنین کاری غیر اخلاقی نیز هست.

تعیین مرز دقیق بین ابعاد مختلف کارهای خطا: عمل خطا و اجازه به عمل خطا می تواند به روشن شدن انواع کارهای جبرانی  کمک کند. در صورتی که افراد مستقیم یا غیر مستقیم کار خطا را انجام نداده اند؛ ناعادلانه و نادرست است که جرم را به اشخاص نسبت دهیم. اما می توان آنها را در ایجاد شرایطی مقصر دانست که بستر را برای مجرمان در انجام اعمال مجرمانه شان فراهم می کند. در این میان فهم درجات مختلف مسئولیت پذیری  به افراد در جستجوی حقیقت کمک می کند تا انواع متفاوت اعمال جبرانی در مقابل اعمال مجرمانه را تشخیص دهند.

 

امپریالیسم با تخریب مردمان بومی، ثروتمند شد

ملل و کشورهای مختلف، پیچیدگی های هویتی خود را به طور خاص به رسمیت نشناخته اند. امپریالیسم و استعمار، ثروت غیرقابل تصوری را ایجاد کرده و خود را متعهد به ایجاد ملت هایی بزرگ کرده است اما در همان زمان دانش بومی و مردم بومی را ویران کرده است. انقلاب سبز سطوح غیر قابل انتظاری از تولید و کاهش فقر را ممکن ساخته است. اما تنوع های بزرگ زیستی و فرهنگی خسارات جبران ناپذیری وارد ساخته است. فراموشی و عادت پاک شدن همه چیز در طولانی مدت، مردم را تشویق می کند تا چشمانشان را از چنین خسارات ناخواسته ای برگردانند اما انجام این کار به طور فزاینده ای پرهزینه می شود.

در این لحظات پایانی مدرنیته، ما بیشتر از همیشه شاهد عریانی تمام و کمال خشونت های ناشی از اعتیادهای ترقی‌خواهانه‌مان هستیم. به این معنا که با ایده های ترقی خواهانه و توسعه طلبانه‌مان دائما در حال خشونت ورزیدن هستیم. در جامعه شیفته و فریفته ی عظمت آینده، مردم برای قربانی کردن دنیای انسانیت و حتی فراتر از ان آماده اند و در این میان برخی وعده ی رساندن و شاید رستگار شدن ما در چنان آینده ای را می دهند. مصداق بارز این موضوع را می توان در دیدگاه تنگ نظرانه نسبت به پناهجویان و مهاجران و عدم تمایل به اصلاح سبک زندگی دید؛ تا جایی که این سبک زندگی سبب انقراض انبوهی از توده های دیگر می شود.

 

ما مانند شاگرد جادوگری هستیم که فرمول اصلی ابطال سحر را در اختیار ندارد

اگر اندکی درنگ کنیم و احتمال وقوع آینده ای عظیم و شگرف را بررسی کنیم؛کاری ارزشمند کرده ایم. این وعده و وعیدها در مورد آینده ای شگرف بیشتر از مکتبی رمانتیک ریشه گرفته؛ مکتبی که آینده را مملو از رویاهای ایده آل گذشته می داند. اما واقعیت این است که گذشته برای بسیاری آنچنان شاعرانه و رمانتیک نبوده است. هم چنان که ما از جان گذشته و مصمم منتظر وزش بادهای توسعه و ترقی هستیم، بادهایی که ما را از زندگی کنونی مان از جا کنند؛ آینده به احتمال زیاد در حالی که اشباع از نابرابری هاست و در کشف معرفت راستین و حقیقی، ازبین بردن بی عدالتی ها و رنجش ها شکست خواهد خورد؛ به راه خود ادامه خواهد داد. به عنوان مثال هانا آرنت در سال 1958 نوشت: ما مانند شاگرد جادوگری هستیم که فرمول اصلی ابطال سحر را در اختیار ندارد.

ترجمه: ساجده مقدمی

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

بررسی پیش نویس میثاق‌نامه شهردار آینده تهران با شورا/ گزینه جدیدی جایگزین «بیطرف» نمی‌شود

[ad_1]

زهرا نژاد بهرام در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی فارس، به جلسه امروز پنجمین دوره منتخبین شورای اسلامی شهر تهران اشاره کرد و گفت: در این جلسه امروز الویری رئیس موقت شورای اسلامی شهر تهران به انسجام و قوت شورا تأکید کرد.

وی ادامه داد: در این جلسه در خصوص پیش‌نویس میثاق‌نامه با کاندیدای شهرداری تهران مذاکراتی صورت گرفت و مقرر شد اعضا دیدگاه‌های خود را به کمیسیون حقوقی موقت منتخبین ارجاع دهند.

به گفته منتخب پنجمین دوره شورای شهر،  با توجه به انتخاب نهایی کاندیداها هیچ تغییری در فهرست اسامی نامزدهای شهرداری به وجود نمی‌آید.

نژاد بهرام افزود: در خصوص منصرفین شهرداری نیز مذاکره لازم با آنها صورت خواهد پذیرفت تا انشالله به فصل مشترکی برسیم.

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

6 روش برای جلوگیری از تولید شیرابه‌های حاصل از پسماند مواد غذایی+ تصویر

[ad_1]

به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری فارس، معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران در راستای آموزش آسان و کاربردی، اقدام به تولیدات پیام‌های هدفدار برای افراد مختلف کرده است.

اولین موضوع، بحث مهم تولید شیرابه حاصل از پسماند مواد غذایی و اثرات مخرب آن بر روی محیط زیست است.  

اگر هر خانواده و مجموعه‌های خدماتی، جلوی چند درصد از تولید آن را بگیرد، مقدار قابل توجهی از تولید شیرابه گرفته می‌شود.

معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان مدیریت پسماند در اولین حرکت برای خانواده‌ها 6 روش کاربردی را جهت کاهش شیرابه و بصورت کاملاً ساده اعلام کرده است.

این روش‌ها شامل«دفن پوست میوه‌ها و اضافات سبزی‌ها و میوه‌ها در باغچه»،«تخلیه محتویات ظروف شیر و آبمیوه»،« آب خورشت و روغن مانده در ظرف غذا را کاملاً تخلیه کرده و سپس بشویید، این کار رطوبت و چربی کمتری وارد پسماندها می‌کند»، «آبگیری و خشک کردن تفاله چای»،«در کنار سینک ظرفشویی، یک آبکش قرارداده و هنگام شستن ظروف،پسماندهای غذا را داخل آبکش ریخته تا آب و رطوبت آن گرفته شود»،« جدا کردن درب بطری‌ها و کم حجم کردن آن و نیز تخلیه باقیمانده مواد» است.

6 راهکار برای جلوگیری از تولید شیرابه حاصل از پسماند موادغذایی

 

 

این راهکارها با موضوعات اصنافی که سهم زیادی در تولید شیرابه دارند، در حال آماده شدن است که پس از آماده شدن در فضای مجازی و شهری پخش خواهد شد.

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

ضرب‌الاجل گمرک به پتروشیمی‌ها و پالایشگاه‌ها/ اغلب واحدها معاملاتشان را در «ثامن» ثبت نمی‌کنند

[ad_1]

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس سامانه ثبت الکترونیکی معاملات نفتی و پتروشیمی موسوم به سامانه ثامن از دی ماه سال گذشته به منظور کنترل ثبت معاملات نفتی و پتروشیمی و کاهش قاچاق توسط ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز راه اندازی شد که مورد استقبال بخش های مختلف از جمله گمرک و اتحادیه صادرکنندگان فراورده های نفتی قرار گرفت.

سامانه ثامن به معنای ثبت الکترونیکی معاملات نفتی و پتروشیمی است و براساس قوانین مصوب مجلس و آیین نامه‌ای که درهیات دولت تدوین شده، مقرر شد تا بر نحوه انجام معاملات کالاها به خصوص کالاهایی که فرآورده‌های نفتی و پتروشیمی محسوب می‌شوند، نظارت صورت گیرد تا از قاچاق این کالاها و محصولات جلوگیری شود.

بر این اساس همه تولیدکنندگان محصولات نفتی و پتروشیمی موظف هستند که معامله‌هایشان را در این سامانه ثبت کنند و به محض اینکه خریدار کالا، فاکتور را تایید کند، اطلاعات معاملات برای پایگاه اطلاعاتی سازمان مالیات ارسال می‌شود و همچنین اداره کل گمرک نیز به دلیل دسترسی به این سامانه در جریان این معاملات قرار می گیرد.

موضوع مهمی که موجب شده است تا این سامانه دست و پا شکسته ادامه حیات دهد این است که برخی از مجتمع های پتروشیمی و پالایشگاهی بنا به دلایلی تاکنون حاضر به ثبت معاملات خود از طریق این سامانه نشده‌اند که مشکلات عدیده ای را برای خریداران و حتی گمرک و اداره مالیاتی کشور ایجاد کرده است.

یکی از خریداران محصولات پتروشیمی در همین رابطه به خبرنگار فارس می گوید این سامانه از زمانی که راه اندازی شد زمینه کاهش بروکراسی‌های اداری را فراهم کرد زیرا به صورت آنلاین این سامانه در دسترس گمرک و اداره مالیات و شرکتهای تولید کننده است.

وی با اشاره به ایجاد شفافیتی که راه‌اندازی این سامانه ایجاد می‌کند، گفت: متاسفانه برخی از مجتمع های پتروشیمی بندرامام، پالایشگاه اصفهان و یا پتروشیمی کرمانشاه کمتر به این سامانه بها می‌دهند، هنوز معاملات خود را به صورت دستی به خریدار ارائه کرده و در سامانه ثبت نمی کنند.

این فعال بخش خصوصی با اشاره به اینکه گمرک اخیرا در ضرب الاجلی اعلام کرده است فقط یک ماه فرصت دارید تا به این وضع خاتمه داده و همه معاملات در این سامانه ثبت شود،تصریح کرد: در التیماتوم گمرک آمده است اگر بعد از یک ماه معاملات به صورت دستی ارائه شود، ترتیب اثر داده نخواهد شد که به دلیل عملکرد ضعیف این چند مجتمع پتروشیمی و پالایشگاهی ضررهای هنگفتی را متحمل شده‌ایم.

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس ظاهرا از مجموع 63 پالایشگاه و پتروشیمی کشور تنها بخش کوچکی از این مجموعه اقدام به ثبت معاملات خود در این سامانه می کنند و شرکت ملی نفت ایران که متولی بخش نفت و میعانات گازی کشور است همکاری لازم را با متولیان اصلی این سامانه نکرده و توجهی به شفافیت معاملات در این سامانه نمی کند.

از طرفی نیز به دلیل آنکه مجتمع های پتروشیمی خصوصی هستند،توجهی به درخواستهای شرکت ملی صنایع پتروشیمی که یک نهاد دولتی است نکرده و همانند گذشته فعالیت خود را به صورت سنتی انجام می دهند.

پیگیری خبرنگار فارس از اتحادیه صادرکنندگان فراورده‌های نفتی نیز حاکی از آن است که این اتحایه از راه اندازی این سامانه ابراز رضایت دارند و از بی‌توجهی مقامات دولتی نسبت به این سامانه گله‌مند هستند.

این گزارش در پایان تصریح می کند باتوجه به اینکه گمرک کشور فقط یک ماه دیگر به مجتمع های پتروشیمی و پالایشگاهی مهلت داده است تا معاملات خود را در این سامانه ثبت کنند، برای آنکه بخش خصوصی بیش از این زیان ده نشود ضروری است مقامات دولتی باید همکاری لازم را با متولیان این سامانه داشته باشند.

انتهای پیام/م

[ad_2]

لینک منبع

آغاز بیست و هشتمین دوره «المپیاد جهانی رایانه» از 6 مرداد ماه در تهران

[ad_1]

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس، علی شریفی مسئول کمیته علمی المپیاد جهانی رایانه در برنامه پرسشگر با اشاره به برگزاری بیست و هشتمین دوره المپیاد جهانی کامپیوتر در ایران، اظهار داشت: تیم ایران شامل 4 دانش‌آموز برگزیده است که در این مسابقات با دیگر دانش‌آموزان برگزیده جهان به رقابت می‌پردازند.

وی با اشاره به روند انتخاب دانش‌آموزان برگزیده افزود: در مرحله اول، 10 هزار دانش‌آموز در رشته رایانه به رقابت پرداختند که این مرحله به صورت تستی برگزار شد.

مسئول کمیته علمی المپیاد جهانی رایانه ادامه داد: در مرحله دوم، 60 دانش‌آموز، مرحله سوم 40 دانش‌آموز و در نهایت 4 دانش‌آموز به‌عنوان نفرات برگزیده به مسابقات جهانی راه یافتند.

شریفی با اشاره به اقدامات این کمیته در برگزاری المپیاد رایانه، گفت: در مدارسی مانند تهران یا در بعضی استان‌ها، مدرسان مجربی وجود دارد، اما سعی کردیم به دلیل جلوگیری از عدم توازن دسترسی به اطلاعات، مطالبات را به صورت آنلاین و مجانی برای دانش‌آموزان منتشر کنیم تا در هر نقطه‌ای از کشور بتوانند به آن دسترسی یکسان داشته باشند؛ در نتیجه سایتی به نشانی opedia.ir ایجاد کرده و در آن منابع، کتاب‌ها و اطلاعات لازم را قرار داده‌ایم.

وی متذکر شد: المپیاد جهانی رایانه بعد از 28 سال در کشور ما برگزار می‌شود و حدود 300 دانش‌آموز از 85 کشور جهان از 6 لغایت 13 مردادماه با یکدیگر به رقابت می‌پردازند.

مسئول کمیته علمی المپیاد جهانی رایانه با اشاره به برگزاری مسابقات در رده‌های سنی دانش‌آموزی، خاطرنشان کرد: مسابقه‌ای برای دانش‌آموزان از اول ابتدایی تا دبیرستان به‌نام «ببراس» (علوم کامپیوتر) طراحی شده است تا این دانش‌آموزان بتوانند در آن شرکت کنند.

انتهای پیام/

[ad_2]

لینک منبع

موازی‌کاری دستگاه‌ها در فرایند الکترونیکی شدن دولت/ عقب افتادگی‌هایی در اتصال بانکداری به تجارت الکترونیک وجود دارد

[ad_1]

به گزارش خبرنگار باشگاه خبری توانا خبرگزاری فارس،  ابوالحسن فیروز‌آبادی،دبیر شورای عالی فضای مجازی در بیست وسومین نمایشگاه بین المللی الکامپ، پس از بازدید از غرفه وزارت صنعت،  معدن و تجارت و معرفی سامانه ‌تجارت به عنوان اصلی ترین سامانه تسهیل‌گر تجارت، گفت: برای الکترونیکی شدن دولت مشکلاتی وجود دارد که یکی از موارد مهم آن موازی کاری بین دستگاه‌های دولتی است.

وی در ادامه گفت: یکی از اساسی‌ترین مولفه‌های الکترونیکی شدن دولت در دنیا تعامل بین نهاد‌ها، سازمان‌ها و وزارتخانه‌ ها است.

دبیر شورای عالی فضای مجازی افزود: به طور قطع در مسیر الکترونیکی شدن فرآیند تجارت داخلی و خارجی دوباره‌کاری و موازی کاری‌هایی از سوی برخی نهادها  صورت می‌گیرد.

فیروزآبادی با بیان اینکه وظیفه دولت تسریع و تسهیل روابط بین نهادها و بسترسازی برای تعامل بیشتر بین آنها است، اظهار کرد:  سازمان فناوری اطلاعات برای جلوگیری از موازی کاری‌ها، به دنبال ایجاد ساز و کاری  تحت عنوان GSB یا Goveenment Servce Bus  است تا همه سازمان‌ها بتوانند در بستری الکترونیکی به تعامل بهتری با هم برسند.

این مقام مسئول خاطر نشان کرد: برای اتصال بانک‌داری الکترونیک به تجارت الکترونیک درکشور نیازمند زیر ساخت هایی از قبیل امضای دیجیتال ، تعیین هویت و موارد دیگری هستیم اما متاسفانه در رابطه با اتصال این زیر ساخت‌ها عقب افتادگی وجود دارد.

فیروزآبادی با بیان اینکه بانکداری الکترونیک در وضعیت قابل قبولی قرار دارد،گفت: تجارت الکترونیک از بانکداری الکترونیک به مراتب با سرعت کمتری در حال پیمودن مسیر الکترونیکی شدن است اما روند کلی آن  مثبت است.

دبیر شورای عالی فضای مجازی در پایان گفت: تجارت الکترونیک به صورت جزیره‌های فعالی در حال شکل گیری است. امیدواریم به زودی اتصال این جزیره‌های الکترونیکی برقرار شود تا شاهد جامعیت سیستمی هم در تجارت الکترونیک و هم در بانکداری الکترونیک باشیم.

انتهای پیام/آ

 

[ad_2]

لینک منبع

الکامپ امسال بزرگتر و دور از فناوری/ جای خالی اینترنت در نمایشگاه فناوری

[ad_1]

به گزارش خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری فارس، هر ساله یکی از مشکلات نمایشگاه الکامپ که نمایشگاهی فناورانه است، مشکل اینترنت بوده است. 

در حالی که در نمایشگاه‌های فناوری معتبر نقاطی مخصوص اینترنت رایگان برای بازدیدکنندگان وجود دارد، در الکامپ امسال نیز خبری از اینترنت برای بازدیدکنندگان نیست. 

این در حالی است که الکامپ امسال به روایت برگزارکننده از لحاظ متراژ، بزرگترین الکامپ تاکنون بوده است که رشد کمّی نمایشگاه هنوز منجر به به رشد کیفی و امکانات نمایشگاه نشده است. 

همچنین هر ساله غرفه‌داران نیز از ظرفیت اینترنت نمایشگاه که انحصاراً توسط شرکت سهامی نمایشگاه‌ها تأمین می‌شود گله‌مند هستند. 

در حالی که ارائه‌کننده اینترنت در بستر فیبر نوری که اینترنت تمامی نمایشگاه‌ها را تأمین می‌کند، از بسترسازی برای ارائه سرویس خوب به غرفه‌داران خبر داده که بسیاری از غرفه‌داران می‌گویند از اینترنت نمایشگاه استفاده نمی‌کنند زیرا بسیار ضعیف است و پاسخگوی نیاز آنها نیست. 

انتهای پیام/آ

[ad_2]

لینک منبع